Biuro turystyczne

Nazwa ,,hieroglif” oznacza z greckiego ,,świętą rzeźbę”. Umieszczano je w grobowcach, by chroniły zmarłych. Pełniły rolę zaklęć ostrzegających zmarłych przed niebezpieczeństwami w życiu pozagrobowym. Osoby, które chciały nauczyć się posługiwania hieroglifami, musiały opanować ok. 700 znaków obrazkowych. Było to nieosiągalne dla prostych Egipcjan, dlatego ci, którym się to udało, otrzymywali wysokie stanowiska w państwie. Takich urzędników nazywano skrybami. W piśmie hieroglificznym niektóre obrazki wyobrażały dźwięki, inne znaczenia słów. Na przykład stopa nawiązywała do pojęcia związanego z ruchem. Z czasem z hieroglifów wyłoniły się nowe, prostsze formy pisma: hieratyczne i demotyczne. Hieroglify należało rysować bardzo starannie, w związku, z czym wyglądały zawsze identycznie, bez względu na pisarza. Natomiast w piśmie hieratycznym i demotycznym na wygląd znaków miał wpływ sam skryba. Przy ich użyciu opisywano ważne wydarzenia, obliczano podatki, pisano wiersze. Używania pisma hieroglificznego zaniechano w III wieku n.e., gdy ludność egipska przyjęła chrześcijaństwo. Mity, a więc historie opowiadające o życiu bogów i herosów są znakiem rozpoznawczym każdej kultury. Egipcjanie również mieli swój panteon bóstw, o których opowiadano wiele ciekawych, nierzadko wzruszających historii. Jedna z nich mówi o Izydzie i Ozyrysie. Ozyrys był bogiem – królem, którego zamordował jego własny brat, Set, by zdobyć władzę. Izydzie będącej żoną Ozyrysa nie pozwolono pochować ciała męża. Set pociął zwłoki na 14 kawałków, a potem porozrzucał w Nilu. Kochająca Izyda zebrała je wszystkie, w cudowny sposób przeistoczyła się w ptaka i ożywiła swojego męża. Dlatego właśnie Ozyrysa uważano za boga zmarłych dusz, decydującym czy dostąpią one życia wiecznego. Innym bogiem – opiekunem umarłych był Anubis, człowiek z głową szakala. Syna Izydy i Ozyrysa, Horusa przedstawiano jako człowieka z głową sokoła. Wierzono, że faraon jest jego wcieleniem na ziemi. Hathor czczono pod postacią krowy lub kobiety z głową krowy. To opiekunka kobiet, bogini miłości i radości. Czczono również Bastet, bogini o ciele kotki. Jej zadaniem była ochrona zbóż przed szczurami. Każde bóstwo miało swoją świątynię, gdzie składano mu ofiary i modlono się o ochronę i pomyślność. Aby zapewnić sobie błogosławieństwo przeciętni Egipcjanie składali bóstwom ofiary, spisywali swoje prośby, wymawiali zaklęcia. W świątyniach nie odprawiano nabożeństw, uważano je, bowiem za dom bogów i faraonów, którzy po śmierci zostawali bogami. Z tego powodu do świątyń mogli wchodzić tylko i wyłącznie kapłani. Na ogół każda z nich była poświęcona jednemu bogu, rzadko kilku. Znajdowały się w nich boskie wizerunki. Każdego dnia kapłani odprawiali specjalne rytuały, mające zapewnić faraonowi powodzenie i sukcesy. Trzy razy w ciągu dnia kapłan mył i ubierał rzeźbę przedstawiającą boga, przynosił jej jedzenie. Świątynie wykorzystywano również jako składy żywności. Stan świątynnych magazynów nadzorowali skrybowie. Jedną z najsłynniejszych staroegipskich świątyń jest świątynia w miejscowości Abu Simbel. Została ona wybudowana na polecenie Ramzesa II. Jej fasadę zdobią cztery ogromne posągi tego władcy. Każdy z nich mierzy ok. 20 metrów wysokości. Między ich stopami znajdują się mniejsze posągi ukazujące żonę faraona, Nefertari i ich dzieci. Od wewnątrz świątynię zdobią malowidła ścienne upamiętniające pokonanie Hetytów przez Ramzesa.

Co przyciąga do Kairu rzesze turystów z całego świata? Sama nazwa mówi za siebie. W tłumaczeniu oznacza ,,zwycięska”, ,,matka miast”, ,,miasto miast”. Według statystyk mieszka tu 8 milionów ludzi. To jedno z największych egipskich miast. Będąc w Kairze warto odwiedzić Muzeum Egipskie, które powstało już w 1835 roku. Zgromadzono tu około 120 tysięcy eksponatów, między innymi przedmioty z grobowca faraona Tutanchamona, portrety z Fajum, starożytne przedmioty codziennego użytku, mumie faraonów oraz zwierzęce, posągi przedstawiające faraonów i bogów. Miejscem często odwiedzanym przez turystów jest również bazar Chan al-Chalili. Można tu spotkać ludzi ze wszystkich stron świata i kupić wspaniałe pamiątki. W tym miejscu ścierają się ze sobą rozmaite kultury, można usłyszeć najrozmaitsze języki świata. Niezapomnianym przeżyciem jest także wspinaczka na Wieżę Kairską, wysoką na 187 metrów. Na jej szczycie znajduje się taras widokowy, gdzie turyści podziwiają panoramę miasta. Mieści się tu również najstarszy uniwersytet świata, Al-Azhar zbudowany już w 972 roku. Potrawy egipskie łączą w sobie elementy kuchni z Bliskiego Wschodu i śródziemnomorskiej. Głównymi składnikami dań są czosnek i cebula, nadające im pikantności. Zwykle do jedzenia nie używa się sztućców. Małe kawałki chleba – ,,kocie uszka” wypełnia się jedzeniem. Większość Egipcjan jest muzułmanami, dlatego nie jedzą mięsa wieprzowego. Do potraw dodaje się mnóstwo warzyw: bakłażany, pomidory, fasolę, marchewkę, z których gotuje się pyszne, gęste sosy jako dodatki do mięs. Jednym z miejscowych smakołyków są liście winogron z nadzieniem (warak enab), przypominające wyglądem nasze polskie gołąbki. Egipcjanie przyrządzają również na różne sposoby ryby i owoce morza. W Hurghadzie istnieją specjalne, rybne restauracje. Bardzo popularny jest również kebab. Będąc w Egipcie naprawdę warto spróbować tradycyjnego jedzenia. Trzeba jednak uważać na wodę z kranu. W przeciwnym razie możemy cierpieć z powodu tak zwanej zemsty faraona, czyli krótko mówiąc biegunki. Dlatego trzeba zachować ostrożność przy kupowaniu wody butelkowanej. Za każdym razem sprawdzajmy, czy jest fabrycznie zamknięta. Niektórzy handlarze nalewają do pustych butelek wody z kranu żerując na naiwności turystów. Trzeba uważać również na wodę z hotelowego kraju. Nawet, jeśli chcemy umyć nią zęby, powinna być przegotowana.

Japonia jest krajem leżącym blisko morza. Japonia jest krajem dość niewielkim jeśli bierze się pod uwagę powierzchnie kraju ale za to najbardziej liczniejszym ponieważ tutaj przypada największa ilość ludzi na jeden metr kwadratowy. Japonia jest poza tym krajem należącym do elity ponieważ wygrywa z nim na tle gospodarczym ponieważ jest potęgą to stad bierze się wiele pomysłów wdrażanych na skale światową. Dawniej Japonia była krajem rządzonym przez cesarza obecnie jest trochę inaczej ponieważ panuje ustrój demokratyczny. Japończycy największy nacisk kładą na naukę ponieważ to poprzez nią mogą mieć wykwalifikowanych specjalistów. W Japonii w ciągu roku ciężko się pracuje umysłowo lub fizycznie ale jest czas odpoczynku dla wszystkich jest to rozdaj karnawału czyli święto smoka bardzo hucznie obchodzone. W tym dniu każdy się odświętnie ubiera i przeprowadzane są liczne występy uliczne. Japonia ma bogatą kulturę której nikt ni jest w stanie zmienić ponieważ sięga ona głębokich korzeni, czasy sięgają całych dynastii Kuchnia japońska jest bardzo specyficzna. Japończycy odżywiają się bardzo zdrowo ponieważ w Andach dominuje przede wszystkim ryż i warzywa nie można zapomnieć tutaj także o rybach. Kuchnia japońska zależy przede wszystkim od tego co jest w stanie dać i kraj jaki zamieszkują są tutaj wspaniałe warunki do uprawy ryżu wiec japończycy pochłaniają go najwięcej, co ważne i ciekawe nie jest to ten ryż eksportowany na zachód czyli biały tylko ryz ciemny który jest kleisty dzięki czemu łatwiej się go spożywa. Japonia jest położona blisko morza wiec japończycy trudnią się też połowem co ważne lubią najbardziej surowe mięso czyli sushi które jest bogatym źródłem witamin oraz białka. Ponieważ japończycy odżywiają się tak na nie inaczej do tysięcy lat nalezą do ludności zdrowej i żyjącej bardzo długo nie ma tez tam mowy o otyłości. wszystkie dania są spożywane za pomocą pałeczek czyli przyrządu wykonanego z drewna aby się nimi posługiwać należy bardzo długo ćwiczyć. Kuchnie tą można zaliczyć do bardzo zdrowej ponieważ spożywa się tutaj minimum tłuszczu i węglowodanów

Mundurek jest to rodzaj stroju. Mundurki prawie w całym szkolnictwie japońskim są rzeczą obowiązkowa z której się nie rezygnuje. Mundurki są tak ważne ponieważ wpajają one przynależność do grupy i uczą przestrzegania zasad. Mundurki są już w wieku przedszkolnym. Podstawowy mundurek składa się z czarnej czapki oraz marynarki, dziewczynki natomiast ubierają się na styl marynarki czyli w koszulę z apaszką. Do mundurka wlicza się również skórzany tornister które jest bardzo solidny. Każda grupa w przedszkolu ma inne elementy aby było widome do jakiej grupy należą. Mundurek przewija się również poprzez pozostałe etapy nauki. Później jest bardzo ważny ponieważ każda szkoła ma nieco inny mundurek i poprze niego można odczytać z jakiej się jest szkoły. Często nawet krój jest powodem wyboru szkoły co graniczy już z absurdem. Władze pragną aby wszystkie dzieci były takie same wiec nie pozwalają na samodzielne decyzje względem ubierania się. mundurek był propagowany do tysięcy alt i idea ta przetrwała po dziś dzień wiec kultura jest tutaj ważnym aspektem Naród jest to pewna zbiorowość ludzi. Aby powstał naród potrzeba jest pewna powierzchnia i ludzie wyznający te same zasady i normy. Japonia oraz Chiny to kraje najliczniejsze pod względem zaludnienia ponieważ w tym przypadku nie ma problemu z przyrostem naturalnym wręcz przeciwnie dzieci rodziło się tak wiele ze władze musiały powziąć środki ostrożności czyli na jedną rodziną przypada góra dwoje dzieci. W ten sposób podczas pożaru czy też innej tragedii każde z rodziców ratuje jedno i rodzina ma większe szanse. W Japonii na jeden metr kwadratowy przypada nawiej ludzi dlatego też są takie duże problemy z zamieszkaniem oraz transportem ponieważ ulice są zakorkowane często chodzi się pieszo ponieważ jest to szybszy sposób. Naród ten jest najliczniejszy pod względem ludności ale nie tylko ponieważ jest potęgą znakomicie się rozwija i ma znakomite technologie. W Japonii nie można mówić o zastoju czy kryzysie ponieważ kraj ten posiada licznych specjalistów i fachowców którzy dbają o wizerunek kraju