Biuro turystyczne

Skocznia jest rusztowaniem, na którym odbywają się skoki narciarskie , naturalnie tego typu zajęcie nie może wykonywać zwykły człowiek, ponieważ trzeba mieć do tego specjalne przygotowanie i odwagę, skocznia jest ogromna i liczy kilkanaście metrów więc mało, kto odważyłby się na skok z niej. Skocznia jak znajduje się w miejscowości Harachow nazywa się skocznią mamucią i należy do największych w Polsce sięga ona około stu osiemdziesięciu metro wysokości. Skocznia jest ogromnym terenem, ale eksploatowana jest dopiero w sezonie zimowym ponieważ w tedy mają tutaj miejsce wszelkiego rodzaju zawody narciarskie, w których występuje również nasz skoczek, czyli Adam Małysz. Skocznia wyglądem przypomina ogromną górkę, z której się skacze, wszystko musi być dokładnie oświetlone tak by właściwe odmierzyć lot skoczka. Na skocznie nie ma wstępu nikt nie pożądany ponieważ jest to bardzo nie bezpieczne tylko skoczkowie umieją się na niej odnaleźć. Skocznia latem jest terenem zielonym i dopiero zimą nabiera właściwego koloru, czyli białego, jeśli śniegu jest mało wtedy jest sztucznie ośnieżona. Wyciąg dla skoczków jest to kolejna atrakcja Harachowa, jest on tutaj tylko jeden i czynny jedynie dla skoczków narciarskich . Wyciąg taki jest bardzo specyficzny,ponieważ nie jest kilku osoby tylko pojedynczy. Wyciągi takie znajdują się tylko i wyłącznie przy skoczniach wiec nikt poza zawodnikami nie ma do nich wstępu. W Harchowie wyciąg taki jest tylko jeden przy skoczni mamuciej. To właśnie nim wszyscy zawodnicy dostają się na sam szczyt skoczni, aby później wykonać z niej skok. Wyciąg taki zabiera skoczków bardzo wysoko i ma nie, co inne zabezpieczane niż wyciąg krzesełkowy, ponieważ w tym wypadku zabezpieczone są przede wszystkim nogi narciarza. Wyciąg dla skoczków można podziewać w Harachowie ale nie można z niego korzystać ponieważ w okresie letnim cala skocznia jest zamknięta dla ludzi postronnych. Watro też dodać ze wyciąg dla skoczków przemieszcza się szybciej niż ten krzesełkowy, dzięki czemu wrażenia są jeszcze bardziej silne niż normalnie podczas zwykłego wjazdu.

Monumentalne piękno Badshahi Masjid w Lahore Badshahi Masjid to w luźnym tłumaczeniu „jeszcze jeden anioł”. Bajeczna nazwa bardzo dobrze odzwierciedla niesamowity meczet, który zachwyca każdego, kto zdoła tam dotrzeć. Dzięki dobremu oświetleniu w nocy wygląda niczym wielki pałac z baśni. Meczet położony jest w stolicy kulturalnej Pakistanu, Lahore. Został zbudowany w 1654 roku. Jest w stanie pomieścić 55.000 ludzi. Meczet powstał podczas rządów cesarza Aurenzeb’ a, który był ostatnim rządzącym z rodu Mughal. Budowla posiada dość burzliwą historię. Była demolowana i używana do celów zupełnie niezwiązanych z religią wiele razy. Zaczęło się od rządów Sikh’ ów, kiedy to meczet uległ zniszczeniu, a potem służył jako stajnia. Z kolei za czasów koloni Brytyjskiej budynek spełniał rolę strzelnicy oraz sklepu z amunicją. Dopiero po odzyskaniu niepodległości przywrócono należyty szacunek i wygląd świątyni. Nie jest to jednak koniec problemów. Obecnie świątynia jest zagrożona ze strony rabusiów i bestialskich dewastacji które doprowadzają ją wręcz do ruiny. Władze państwowe, z reszta bardzo nikłe i słabe w tym kraju, nie mogą sobie poradzić z tym problemem. Podstawowe wiadomości o kraju jakim jest Pakistan Pakistan oficjalnie nazywany Islamską Republiką Pakistanu zamieszkuję około 130 milionów ludzi. 95% populacji stanowią muzułmanie, a 5 % innowiercy. Stolicą Pakistanu jest Islamabad. Kraj ten składa się z sześciu prowincji: Punjab’ u, Sindh’ u, północno- wschodniej prowincji, Balochistan’ u, terenów plemiennych oraz stolicy Islamabadu.Od 1858 do 1947 roku Pakistan należał do Wielkiej Brytanii. Dopiero od roku 1947 uzyskał pełną niezależność. W 2008 roku stanowisko prezydenckie objął, Asif Ali Zardari, który sprawuje je do dnia dzisiejszego. Językiem urzędowym jest urdu oraz angielski. Jednak z uwagi na ubóstwo, co za tym idzie niski poziom edukacji międzynarodowym dialogiem umieją posługiwać się tylko ludzie przynajmniej ze średniej klasy społecznej. Warstwy społeczne w Pakistanie układają się także w taki sposób iż niestety owych wykształconych ludzi nie ma zbyt dużo, są to można by rzecz elity, jak w Polsce szlachta, i to tylko ta wykształcona, za czasów chłopów pańszczyźnianych. Niestety nie ma możliwości pomocy międzynarodowej temu krajowi jeśli nie zacznie się od kształcenia ludzi i utożsamianiu im pewnych prawd bądź wprowadzeniu kręgosłupa moralnego.