Biuro turystyczne

Skalda, choć ma zaledwie 400 kilometrów długości, przemierza w swoim biegu, aż trzy kraje: Francję, Belgię, oraz Holandię. Przez niezwykłą regularność, rzeka ta jest żeglowana na odcinku 320 kilometrów. Przepływać po niej mogą statki o ładowności do 1600 ton. Znaczenie jej wzrasta na skutek połączenia za pomocą kanałów w wodną sieć komunikacyjną z tak ważnymi miastami: Brugia, czy Ostenda. Skalda bierze swój początek w Pikardii. Płynąc przez równiny zachodniej Flandrii, przepływa przez dwa ośrodki ściśle związane z historią Francji. Minąwszy granicę belgijską wody Skaldy przepływają przez Fornal, Gandawę i Antwerpię. Skalda tak pozostałe wody rzeki południowej Europy, była dogodną drogą dla skandynawskich piratów. Osławieni Wikingowie, zwani też Normanami, na swych długich wiosło – żaglowych łodziach, przyozdobionych rzeźbami w kształcie głów smoków, siejący strach i zniszczenie, niespodziewanie napadali na bogate miasta we wnętrzu kraju. Ze swych wypraw powracali zwykle z bogatym łupem. Połączenie odległych systemów rzecznych za pomocą rozbudowanej sieci żeglowych kanałów stało się jednym z osiągnięć mających kluczowe znaczenie dla niemieckiej gospodarki. Najważniejszym elementem tego przedsięwzięcia, mającego w założeniu ułatwić wodną komunikację śródlądową była budowa kanału śródlądowego, który połączył doliny Renu i Łaby, a za ich pośrednictwem inne szlaki wodne. Wezera przecina Kanał Śródlądowy w połowie, zyskując tym samym dostęp do dorzeczy Renu i Łaby. Sama Wezera, nie może się, co prawda równać z największymi rzekami niemieckimi, ale ma fundamentalne znaczenie gospodarcze. Nad jej brzegiem leży Brema, drugi po Hamburgu pod względem znaczenia port Niemiec. Wezera bierze początek w Munden i liczy 810 kilometrów długości. Wypływając mija górski Masyw-Law Touropurski. W najwyższym szczycie tej krainy jest szczyt Brocken, na którym według starych legend, spotykają się na sabatach czarownice. Następnie Wezera przepływa przez Nizinę Niemiecka i uchodzi do Morza Północnego. Nie wystarczy powiedzieć, że Wołga jest największa i najdłuższa rzeką Europy. Dodać należy również, że jest symbolem całej Rosji. Bierze początek na wyżynie Wołaj, blisko zatoki Fińskiej. Musi, więc przebyć Wielką Nizinę Wschodnioeuropejska, wijąc się swym nieznacznie nachylonym korytem. Mija najpierw ciąg jezior morenowych takich jak: Pieno i Wołga stanowiących pozostałości epoki lodowcowej. Następnie łączy się kanałem żeglugowym z Moskwą, oraz wpływa do sztucznego jeziora zwanego zbiornikiem Rybińskim. W Niżnym Nowogrodzie łączy się ze swoim prawym dopływem Oką. Oka do połączenia się z Wołgą, zmierza przez 1450 km po terenach środkowej Rosji. Przepływa ona przez najbardziej płodne ziemie, a wśród jej dopływów jest rzeka Moskwa, stanowiącą kolejne połączenia Rosji z Wołgą. Wołga jest również rzeka, po której spławia się drewno. Transport nie odbywa się luzem, ale w powiązanych razem wielkich trawach, ciągniętych przez małe holowniki.